یاد سخنرانی های خودم برای دوستانم می افتم ...وقتی دلم می گیرد و وقتی برایشان می گم که نباید وابسته بشوند...
همه حرفهای قشنگ روانشناس ها....
همه ما یک راز داریم...
یک راز کوچک که به عشق بر می گردد...
فکر که می کنی می بینی خوب حالا شب هست و روی تخت دراز کشیدی و کاش فلانی پیشت بود....
همان فلانی که دلش را خودت شکستی...
همان فلانی که دلت را شکست....
و همان فلانی که بک روز کنار گذاشتی چون باور کردی که به دردت نمی خورد.....

اما روز بعد که بیدار می شوی وقتی دیگران احوال فلانی را می پرسند.....
عصبانی می شوی یا نه ... می گویی من چه می دانم و می گویی که برایت اهمیتی ندارد.....
اینست آنچه که می ماند برایت .....