زیر درخت ها که راه می روم....
از لای شاخ و بزگشان آسمان آبی بالای سرم با ایمانم می کند.....

هنوز هم شاخه های بی برگ آنها در زمستان..... من را به وجود یگانه آفریدگار جهان معتقد می کند.....


اما......


آیا چنین آفریدگاری به حقیقت وجود دارد؟